|
Yazar mali
|
|
Pazartesi, 26 Ekim 2009 12:34 |
|
Yıllardır Türkiye’nin ve dünyanın birçok şehrinde maç izledim. Bu stadyumlarda organize taraftar grupları tarafından gerçekleştirilen organizasyonları zaman zaman sinirle zaman zaman takdire izledim. Ve dün akşamdan önce “Galatasaray Kadıköy’de neden kazanamadı” sorusunun cevabını zaten biliyordum. Dün Saraçoğlu’nda yaşananlar ise düşüncelerimi teyit eder nitelikliydi.
Maç başlamadan önce oyuncular ısınırken çıkan arbedeye bakmak lazım. Tribüne giden oyunculara – üstelik arkası dönükken Arda’ya omuz atan – Christian yol açtı. Arda geri dönüp kendisine diklenince önce Arda’yı tokatladı. Sonra Bilica geldi arkadan büyük bir şamar indirdi. Kazım geldi Aydın’ı aldı savurdu…Galatasaray futbolcuları sahada maç önünde tartaklandı… Tüm bunlar hakem Bünyamin Gezer’in 2 metre önünde gerçekleşti. Bünyamin hoca ise bunu aynen bizim gibi seyretti.
Üstelik bu arbede sırasında yardımcı hakem Tarık Ongun’un kafası atılan bir cisim ile yarıldı. Talimatlara göre hakemin bu maça çıkmaması gerekiyor. Ama tabi gözünün önünde yumruk atan ev sahibi takım oyuncusunu atamayan bir hakemin paçasının buna sıkmasını beklemek bile komik.
Maçın ilk dakikasında Baros’un sakatlanması tüm oyun planını alt üst etti.
Christian, Arda’ya 4. hakemin önünde yumruk atarken herkes bu olayı seyretti. Galatasaray futbolcuları dayak yemeye devam ediyordu.
Derken 12. dakikada Fenerbahçe’nin attığı gol geldi. Tabi Roberto Carlos’un bu pozisyonda ofsayt olması hiç önemli bir faktör değil.
İlk yarının ortalarında bir köşe vuruşu sırasında Keita’nın yüzüne gelen cisim sonrası uzun süre yerde kaldı. Daha sonra kendisine atılan maddeyi ve topu alan Keita temsilcinin yanına gitti. Durumu kendisine şikayet etti. Tabi sahayı izinsiz terk ettiği için sarı kart alması son derece doğruydu. Ne de olsa Bünyamin hoca kuralları çok yerinde uygulayan bir hakemdir. Bakınız yukarıdaki paragraflar… Burada maçta olmayan kişilerin gözden kaçırması çok muhtemel olan bir durum var. Maç öncesi bizim taraftarın önüne giden oyuncuların üstlerine atılan cisimler olduğunda Keita o temsilciye bu atılanları işaret etti. O Sayın temsilci de sert bir el işareti ile Keita’ya “sen kendi işine bak” dedi… İşte Keita o cismi bu temsilciye götürdü…
Tüm bu gelişmeler sonrası 1. devre sonuna 2 dakika ekledi… Oysa sadece Keita’nın ve Baros’un pozisyonlarında oyun 4 dakika durmuştu…
İkinci yarı başladığında değişen pek bir şey yoktu. Zaten ilk yarıda gerekli operasyon yapılmış, Galatasaray’lı oyuncu dövülmüş, sakatlanmış, sindirilmiş, sinirlendirilmiş ve kart gösterilmişti. Buna karşın Fenerbahçe oyuncularından sarı kart alan hatırlamıyorum…
Açıkçası 2. yarıda fazla bir beklentim yoktu yaşananlardan sonra, herşey de aynen böyle gelişti. Önce Alex’in kendini ustaca yere bırakması ve penaltı. Penaltıyı veren ama kırmızı kartı veremeyen eyyamcı polis Bünyamin… penaltı olmadığını bildiği için kırmızı kartı veremedi.
Her şeye rağmen Hakan Balta’nın golü “acaba” dedirtti… Bunca pisliğe, şerefsizliğe rağmen, acaba bu takım yıkılmadı mı? Bir anda Fenerbahçe stadında 50bin kişi sustu. Meydan 2.500 aslana kaldı. Sadece onların sesi duyuluyordu… Oyunun da tek hakimi Galatasaray’dı.
Devreye girme zamanıydı… bir şeyler yapmak lazımdı…Keita Galatasaray’ın en büyük silahı. Topu her ayağına aldığında 3 Fenerbahçeli o tarafa koşuyordu. Ve bir pozisyonda Roberto Carlos üstüne düşeni yaptı. Önce tekme vurdu, sonra sarıldı, sonra ayağı ile kilitledi ve zaten yüzüne şişe yemiş çığırından çıkmış Keita’yı delirti. O pozisyonda hakem daha ilk pozisyonda düdüğünü çalsa ve Carlos’a sarı kartını çıkarsa olay kapanacak. Ama olur mu… Bünyamin bekledi. Resmen bekledi… Keita delirsin, atılsın nasıl olsa ben Carlos’a bir kart gösteririm…Oh ne güzel… Galatasaray 10 kişi.. Heh tamam şimdi oldu…
Buna rağmen pozisyon ayağa kadar geldi.. Ama Aydın değerlendiremedi…
Ne bir şey mi dediniz, Galatasaray Kadıköy’de neden mi kazanamıyor? Bilmem…
|